به منظور بررسی مقاومت علف هرز فالاریس به علف کش دیکلوفوپ – متیل، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار، در گلخانه تحقیقاتی بخش علف های هرز موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، در سال 84-1383 انجام شد. آزمایش شامل شانزده توده فالاریس بود که با مقدار توصیه شده علف کش دیکلوفوپ – متیل (900 g ai/ha) تیمار شدند. در این آزمایش هشت توده GR13، KhR2،FR7 ، FR2، FR4، GR12، KhR5 و KhR3 با دارا بودن GR50 و LD50 بیشتر از %50 به تیمار با مقدار توصیه شده علف کش از خود مقاومت نشان دادند. درجه مقاومت محاسبه شده برای درصد وزن خشک توده ها به ترتیب برابر با 7.26، 8.11، 9.36، 11.18، 12.66، 16.77، 20.35 و 24.25 و برای درصد بوته های زنده مانده به ترتیب برابر با 8.65، 10، 10.82، 12.54، 14.15، 15.06، 16.14 و 20.23 بود.

به منظور بررسی مقاومت یولاف وحشی (Avend ludoviciana Durieu.) به علف کش کلودینافوپ - پروپارژیل، آزمایش های گلخانه ای و زیست سنجی بذر در ظرف پتری در طی سال های 83-1381 صورت گرفت. آزمایش های گلخانه ای شامل آزمایش های غربال کردن و تعیین درجه مقاومت و آزمایش های زیست سنجی در ظرف پتری شامل تعیین دزی از علف کش که باعث %50 بازدارندگی طول ساقه چه توده حساس (ID50)، تعیین میزان حساسیت توده ها به علف کش ها و تعیین درجه مقاومت بود. آزمایش ها بر روی 12 توده یولاف وحشی جمع آوری شده از سه استان فارس، مرکزی و خوزستان با علف کش کلودینافوپ - پروپارژیل، انجام گرفت. آزمایش های غربال کردن توده ها در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. در این آزمایش ها توده های یولاف وحشی در مرحله 4-2 برگی با دز توصیه شده علف کش سم پاشی شدند. چهار هفته بعد از سم پاشی درصد وزن خشک توده ها و درصد گیاهان زنده مانده هر توده نسبت به شاهد (بدون علف کش) محاسبه و نمره دهی بر اساس استاندارد EWRC انجام شد. در مرحله بعد واکنش توده ها در برابر 0.1 تا 16 برابر دز توصیه شده علف کش کلودینافوپ - پروپارژیل ارزیابی و درجه مقاومت آن ها محاسبه شد. آزمایش های زیست سنجی بذر در ظرف پتری در قالب طرح کاملا تصادفی انجام گرفتند. در این آزمایش ها درصد طول ساقه چه توده ها نسبت به شاهد (آب مقطر)، 7 روز پس از اعمال تیمار علف کش به بذرهای جوانه زده سنجیده شد. ID50 توده حساس تعیین گردید و در مرحله بعد واکنش کلیه توده ها به آن سنجیده شد. درجه مقاومت توده ها نیز محاسبه شد. نتایج حاصل از کلیه آزمایش های گلخانه ای و زیست سنجی بذر نشان داد که سه توده KR3, KR2, KR1 از استان خوزستان به علف کش کلودینافوپ- پروپارژیل مقاوم می باشند.

به منظور بررسی مقاومت علف هرز فالاریس به علف کش فنوکساپروپ – پی - اتیل، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار، در گلخانه تحقیقاتی بخش علف های هرز موسسه تحقیقات آفات و بیماری های گیاهی تهران، انجام شد. آزمایش شامل شانزده توده فالاریس بود که با مقدار توصیه شده علف کش فنوکساپروپ – پی - اتیل (75 ai/hag) تیمار شدند. در این آزمایش چهار توده GR14، FR8، GR7 و KhR3 با دارا بودن LD50, GR50 بیشتر از 50 درصد، به تیمار با مقدار توصیه شده علف کش از خود مقاومت نشان دادند. درجه مقاومت محاسبه شده برای درصد وزن خشک توده ها به ترتیب برابر با 9.95، 14.52، 19.56 و 24.3 و برای درصد بوته های زنده مانده به ترتیب برابر با 7.77، 10.11، 12.3 و 15.91 بود.

امروزه مقامت علف های هرز به علف کش ها در کشورهای مختلف جهان به مهم ترین موضوع تحقیقاتی در بخش های علف های هرز تبدیل شده است. به منظور بررسی مقاومت علف های هرز یولاف وحشی (Avena ludoviciana)، فالاریس (Phalaris minor, P. paradoxa & P. brachistachis) و چچم (Lolium rigidum) در مزارع گندم در استان های فارس، خوزستان و گلستان و ایلام نسبت به علف کش کلودینافوپ پروپارژیل (تاپیک) از گروه بازدارنده های ACCase، خانواده آریلوکسی فنوکسی پروپیونات، 6 آزمایش گلخانه ای جداگانه در گلخانه تحقیقاتی بخش تحقیقات علف های هرز موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور انجام شد. این 6 آزمایش ها بر روی 19 توده یولاف وحشی (شامل 15 توده مشکوک به مقاومت و 4 توده حساس)، 14 توده فالاریس (شامل 10 توده مشکوک به مقاومت و 4 توده حساس) و 9 توده چچم (شامل 8 توده مشکوک به مقاومت و 1 توده حساس) از استان فارس، 4 توده یولاف وحشی از استان لرستان (شامل 3 توده مشکوک به مقاومت و 1 توده حساس). 17 توده فالاریس از استان خوزستان (شامل 16 توده مقاوم و 1 توده حساس) و 12 توده فالاریس از استان گلستان (شامل 11 توده مشکوک به مقاومت و 1 توده حساس) انجام شد. کلیه آزمایش ها به طور جداگانه در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار صورت گرفت. ضمنا برای هر گلدان سم پاشی شده یک گلدان شاهد بدون سم پاشی نیز به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. 30 روز پس از سم پاشی درصد تعداد علف هرز و درصد وزن خشک تک بوته علف های هرز باقیمانده در بعد از سمپاشی نسبت به قبل از سمپاشی محاسبه شد و توده ای به عنوان توده مقاوم در نظر گرفته شد که حداقل %80 تعداد و %50 وزن خشک خود را نسبت به شاهد بدون سمپاشی حفظ کرد. براین اساس در استان فارس 4 توده مقاوم و 2 توده احتمالا مقاوم فالاریس، 6 توده مقاوم و 3 توده احتمالا مقاوم یولاف وحشی و 5 توده مقاوم و 3 توده احتمالا مقاوم چچم تشخیص داده شد. در استان ایلام مقاومت 2 توده یولاف وحشی قطعی گردید. در استان خوزستان 3 توده مقاوم و 2 توده احتمالا مقاوم فالاریس و در استان گلستان نیز 11 توده فالاریس مشکوک به مقاومت شناخته شدند. در مجموع در این آزمایش 75 توده شامل 63 توده مشکوک به مقاومت و 12 توده حساس مورد آزمایش قرار گرفت. از 63 توده مشکوک به مقاومت 37) توده فالاریس، 18 توده یولاف وحشی و 8 توده چچم)، 28 توده کاملا مقاوم (شامل 12 توده فالاریس، 11 توده یولاف وحشی و 5 توده چچم) و 10 توده احتمالا مقاوم (شامل 4 توده فالاریس، 3 توده یولاف وحشی و 3 توده چچم) شناخته شد. به عبارتی از کل توده های مشکوک به مقاومت مورد آزمایش حدود %60 (%40 مقاوم و %16 احتمالا قوی) مقاوم و احتمالا مقاوم تشخیص داده شدند.

به منظور پی جویی احتمال بروز مقاومت دو گونه از علف هرز تاج خروس (Amaranthus retroflexus L.) و (Amaranthus blitoides S.Wats) نسبت به علف کش های کلریدازون، دس مدیفام و مخلوط این دو علف کش، دو آزمایش گلخانه ای و زیست سنجی در سال های 82-81 و 83-82 در بخش علف های هرز موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور انجام شد. آزمایش ها به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی (27 توده تاج خروس با 3 علف کش در آزمایش گلخانه ای و 6 توده تاج خروس با 1 علف کش در آزمایش زیست سنجی) در 4 تکرار انجام شد. در آزمایش گلخانه ای بذور مشکوک به مقاومت و بذور حساس به علف کش تاج خروس از مناطق مختلف استان های آذربایجان غربی، اصفهان، فارس و خراسان جمع آوری و با استفاده از دز توصیه شده علف کش های ذکر شده، سم پاشی شدند و غربال گیاهان مشکوک به مقاومت و حساس به علف کش با اندازه گیری وزن خشک و نمره دهی نسبت به شاهد بدون علف کش انجام شد. بدین ترتیب که اگر میانگین درصد وزن خشک گیاهان تیمار شده ای که زنده مانده بودند، حداقل 50% وزن خشک گیاهان شاهد (بدون علف کش) بود، به عنوان گیاهان مقاوم انتخاب و اگر میانگین درصد وزن خشک آن ها کمتر از 50% وزن خشک شاهد بود، به عنوان گیاهان غیر مقاوم در نظر گرفته شدند. آزمایش زیست سنجی با استفاده از پتری دیش بر روی 6 توده تاج خروس از توده های آزمایش گلخانه ای با اعمال دزهای0 ، 0.5، 1، 1.5، 2، 2.5 و 3 گرم ماده موثر در لیتر علف کش کلریدازون انجام شد و طول ریشه چه مبنای ارایه نتایج قرار گرفت. نتایج دو ساله آزمایش گلخانه ای بر روی بذور تاج خروس نشان داد که با اینکه کلیه توده ها به هیچ یک از علف کش های کلریدازون، دس مدیفام و مخلوط این دو علف کش مقاومتی نشان ندادند، اما دارای عکس العمل متفاوتی نسبت به این علف کش ها بودند، به طوریکه توده هایی مانند FR1 و MR(bl)5 توسط علف کش کلریدازون، ER2 و MR(re)1 توسط علف کش دس مدیفام و ER1، ER3 و MR(bl)6 نیز توسط مخلوط این علف کش ها کمتر کنترل شدند، بنابراین در صورت ادامه کاربرد مستمر علف کش های بازدارنده فتوسنتز احتمال مقاومت آن ها در آینده وجود خواهد داشت. در آزمایش زیست سنجی نیز، ریشه چه کلیه توده ها با افزایش دز علف کش کاهش رشد نشان داد و مقاومتی مشاهده نشد.